FLEX Program 2020/2021

Rekrutacja na wyjazdy w roku szkolnym 2020/2021 już otwarta. Aplikuj do 17 października!

 

Ambasada Stanów Zjednoczonych oraz American Councils for International Education zapraszają uczniów szkół średnich do udziału w Programie FLEX, wymiany kulturowej w pełni finansowanej przez Departament Stanu USA. Stypendium umożliwia polskim uczniom naukę w amerykańskiej szkole średniej. O udział w programie mogą ubiegać się uczniowie pierwszych i drugich liceum/technikum. Uczestnicy będą goszczeni przez amerykańskie rodziny, dzięki czemu lepiej poznają kulturę tego kraju. Udział w programie jest całkowicie bezpłatny.

Więcej informacji: http://americancouncils.pl/programs/future-leaders-exchange/rekrutacja-2020-2021/

Formularz rekrutacyjny: https://ais.americancouncils.org/flex

Kuba Dzik – relacja z pobytu na Programie FLEX

THE BEST HOST FAMILY EVER


When I learned that I would have a chance to go to the United States for one year, I was both excited and scared at the same time. Normally I live in a huge city – the capital of Poland, with two million other people. When I read that I would spend a year in Scio, in a small village town, in a community of no more than 2000 inhabitants, I knew this year would be… well… very different. I was curious, so I decided to look on the internet to learn more. I saw corn fields, cows and horses. I imagined myself milking cows in the mornings and driving tractors at the weekends.


Right after I learned where I would be heading, I got in touch with my host family. That was in April last year. By the time I even started packing for the US in August, I was in touch with my host parents, host siblings and grandparents. We communicated on whatsupp, messenger and FB. We chatted on Facetime. When they learned that I play piano, they moved heaven and earth to organize a keyboard for me for the school year. That was in May, two months before I even started packing my suitcase. By the time I landed in the US, I knew that I found a new part of my family on the other side of the Atlantic Ocean, that they are waiting for me with open hearts and fully accept the fact that I am from a different galaxy. The host parents and my four siblings welcomed me at the airport with a huge poster saying in Polish “Welcome to America”. In front of the house thare was an American and a Polish flag. They did a lot of big and small things to make me feel at home with them. I came to a family with a mother, a father and four siblings, two of whom live outside the home, but we see each other quite often. No cows, horses or tractors, just two adorable dogs: Ben and Hunter. Paradise on earth.


Let me describe the best host family ever – a dream host family!
I will start with Brandi, my host mother – the lady of the house. My host Mom is hard-working, caring and loving. Like every mother. However, what distinguishes her is the fact that she is always there. Whether it’s day or night. Regardless of whether it is snowing or hail, or if there is a ninety-degree heat. She is just always there and you can always count on her. My Mom is like the best friend. She is unique. Always honest and objective. Mom knows each of us from the inside. Although I spent only a year here, she knows me completely. Sometimes I feel like she knows everything and reads from my eyes. What I value most about her is that she is always where I need it, that she is always a great support and a driving force for me. Especially as my biggest fan during my track meets.


Adam is my host father. As a father, he is firm but also tenderhearted. Without him it would be boring. Over the last months we have had the opportunity to discuss many topics. From deer, through hunting, to politics. Thanks to him, I am able to look at many issues from many perspectives that I have not even thought about before. He led me through the forest several times and explained how everything works around us. Not only does he play the father’s role, but it can also be said that he is like a life guide and I am grateful to him for that.


Trenton is my brother. He is a loud, joyful boy who often infects with laughter and sometimes foolishness, because there are moments when we both fool around and laugh together. We spend time together playing chess, playing cards, running together and training, or just simply doing home duties. He showed me how to water ski, which I never had a chance to try before in my life. I know that I will miss him very much.


Lauren, my older sister is the loudest person I have ever met, right after my brother. She is as funny as he is. I will miss her very much too. I know that I can always count on her support, regardless of the circumstances. She took me to different places, even when she had her things to do and did not have time. It is her who comes to cheer me during competitions and track meets. I know I can talk with her about everything and she will help me to find solutions. I ask her if I don’t understand something, or If I don’t know what to do. I am beyond thankful that even if she is far away, I feel that she is next door.


Camryn, my little sister is a little joker. She loves to laugh, like a sister, she is also malicious sometimes, but this also has its charm. I sledged with her and we played in the battle of snowballs. With her, in the summer, we gathered crabs on the beach in the evenings, which I will never forget.


Sierra, my older sister, is a mother of two dogs, whom I love too. She is very direct and honest, which I appreciate in her very much. When I had a bad day, without thinking, she took me to a restaurant and tried to lift my mood.
Grandma Betty, grandma Nancy and grandpa Harland have also hosted me in their lives, sharing their passions and everyday activities with me: grandma Betty involved me in volunteering in her church, offered the possibility to play a concert there, I baked gingerbreads with grandma Nancy and rode a fancy old car with grandpa Harland.


I can’t forget about two dogs that are an inseparable element of our everyday life. Ben, a black labrador who loves to play and sleep with me, and Hunter, white and black Springel Spaniel, loving to be petted. They both like to watch TV with us and be around us all the time. Dogs make me smile when I come home from school when I’m tired. If I see them, automatically I get a boost of energy.


My host family has become my family. I call them Mom or Dad on this side of the Atlantic Ocean. We spent only 10 months together, but I have the impression that it’s been years. I am extremely grateful to them that they have decided to take me under their roof, fully accepted me as I am and treated me like their own child. They have been absolutely exceptional from the first day we contacted in April last year, thorough all the days and months of this year. I believe we formed a lasting relationship which will continue even if I go back home. I can hardly wait to welcome them in Poland and show them my beautiful country. Can you imagine a better host family then the Wiechs: a multingenerational family with the best host parents, four host siblings, grandparents living nearby, 2 lovely dogs, where everybody has a heart full of love and support for a foreign student from a different continent? I cannot and I know I was born under a lucky star to be placed with them! Dear Brandi, Adam, Lauren, Sierra, Camryn, Trenton, grandmas Betty and Nancy, grandpa Harland, Ben and Hunter – thank you, you will always stay in my heart!

Rekrutacja na FLEX 2019/2020 Poland w liczbach

Podsumowanie półfinałów na FLEX Program 2019/2020 w Polsce! Zobacz ile otrzymaliśmy aplikacji online i dowiedz się jak wielu półfinalistów wzięło udział w II etapie rekrutacji.

Relacja z pobytu Anny Kulig w Lubbock, TX

Thanks to FLEX Program and World Link I had an opportunity to spend whole last year in the USA. Most precisely in Lubbock, TX! It’s been an amazing year but I’ve never posted too much. I want to tell about my adventure in few words and add few of my favorite pictures… This year has been an opportunity to make my dreams come true, opportunity to travel&meet plenty of awesome people. I gained second home! Second mom and dad, who I really love! I gained brothers, sister and a lot of friends!

I was a part of Estacado High School, many sport teams and JROTC. JROTC is a military class teaching about life and giving young people many opportunities to show leadership skills and get involved in volunteering. My host dad was a teacher over there and that was the main reason for me to join this class but after few weeks I realized that I really love to do all of the activities. I started as a Cadet Private and finished my year 6 ranks up as First SGT and Cadet Of The Year! I also really got involved in Cross Country, baskteball and soccer. It was the first time Estacado Girls Soccer team became Bi District Champs! This year in Texas was absolutely unforgettable and I know that I will visit Family Smith as soon as I will have a chance. I’m thankful to all the people who helped me throughout the year and let me make my dreams come true!! Big thank You Piotr, FLEX family &World Link!!

Best regards,
Anna from Texas!

Relacja z National History Day – Fryderyk Sitnik

Fryderyk Sitnik, Finalista Programu FLEX 2017/2018, podzielił się z nami niesamowitą historią, pokazującą jak wiele można osiągnąć podczas wymiany kulturowej w Stanach Zjednoczonych. Jesteśmy pod wielkim wrażeniem zaangażowania, pasji oraz ambicji naszego polskiego FLEXera i mamy nadzieję, że jego historia będzie inspiracją dla kolejnych roczników, wyjeżdżających w ramach Programu FLEX.

 

,,W styczniu tego roku moja nauczycielka angielskiego przedstawiła nam konkurs National History Day. National History Day to międzynarodowy konkurs historyczny, który ma na celu pokazanie nietypowych/nieznanych powszechnie części historii lub perspektyw historycznych.
Ja i trzech moich kolegów z klasy (FLEXer z Gruzji, Rezi Khalvashi, moj host brat Jackson Koller i kolega Hunter Swanson) zdecydowaliśmy się na przygotowanie filmu dokumentalnego o Polsce. Wybraliśmy temat „The Fall of Polish Communism”, spędziliśmy godziny na badaniu tematu i montażu naszego filmu. Dzięki włożonej pracy osiągnęliśmy wyczekane sukcesy. Zdobyliśmy medal, 1 miejsce na zawodach dystryktowych i 2 miejsce na zawodach stanowych. Zakwalifikowało nas to na zawody międzynarodowe w Uniwersytecie Maryland w Waszyngtonie, Dystrykt Kolumbii (10 – 14 czerwca). Wraz z moją Polską rodziną pojechaliśmy do Waszyngtonu na konkurs, gdzie mieliśmy bardzo wczesne reunion z moją Amerykańska rodziną, ulubioną nauczycielką i grupą znajomych. Niestety w Waszyngtonie nie udało nam się niczego wygrać, ale jako że nagrody dostawały tylko trzy drużyny na prawie sto, nie byliśmy ani trochę zniechęceni.”

Relacja z pobytu na Programie FLEX 2017/2018 – Katarzyna Tes

Moja FLEX relacja z pobytu w USA

Cześć! Nazywam się Kasia Tes i bardzo się cieszę, że mogłam spędzić cały rok szkolny w amerykańskim High School w Minnesocie dzięki programowi FLEX finansowanym przez US Department of State. Mogę śmiało powiedzieć, że to był rok mojego życia! W amerykańskiej szkole miałam okazję zaangażować się w wiele zajęć, które nie są tak popularne w polskiej szkole.  Mój początek roku zaczęłam zapisując się na cheerleading. Od zawsze marzyłam żeby dołączyć do drużyny cheerleaderek i razem z nimi wykonywać kreatywne układy taneczne podczas gry futbolu amerykańskiego. To było coś fantastycznego! Jeszcze nigdy nie czułam takiego ducha walki podczas zagrzewania zawodników do gry! Widok kibiców, którzy razem z nami dopingowali graczy był po prostu bezcenny. Dodatkowo, czymś niezwykłym były dla mnie specjalne stroje w kolorach szkoły niczym z amerykańskiego filmu. W mojej głowie do tej pory brzmią radosne okrzyki mojej drużyny i cheers które musiałam zapamiętać . To była wspaniała przygoda!

Turniej One- Act Play

Jednym z  punktów kulminacyjnych mojej wymiany było uczestnictwo w teatrze szkolnym. W grudniu ubiegłego roku postanowiłam, że zapiszę się na One -Act Play, czyli krótkie około 30-minutowe przedstawienie przygotowywane w naszej szkole. Co roku moja szkoła wystawia przedstawienia tego typu i bierze udział w turnieju One -Act Play organizowanym na terenie całej Minnesoty. Nigdy wcześniej tego nie robiłam i postanowiłam, że czas spróbować coś nowego! Dostałam się do obsady przedstawienia jako tancerka i powiem szczerze to była jedna z najlepszych decyzji mojej wymiany! Razem z osobami z mojej szkoły osiągnęliśmy olbrzymi  sukces, przeszliśmy pomyślnie wszystkie etapy turnieju  i pojechaliśmy do stolicy Minnesoty, żeby dać ostatnie wystąpienie w prestiżowym teatrze O’Shaughnessy w Minneapolis. Zostaliśmy zwycięzcami turnieju i nie potrafiliśmy kryć naszej radości! Dostaliśmy pamiątkowe dyplomy i medale honorujące tytuł zwycięzcy. To wspaniała pamiątka na całe życie i jest to wspaniałym dowodem na to, że warto próbować w życiu nowych rzeczy, nie bać się bo to właśnie może okazać się twoją pasją i ukrytym talentem! Bardzo się cieszę, że mogłam przyczynić się do tak wielkiego osiągnięcia i dodatkowo odkryć zamiłowanie do teatru!

Szkolny musical

Wiosną postanowiłam, że chciałabym kontynuować swoją przygodę z teatrem szkolnym i zapisałam się na szkolny musical „Bye Bye Birdie”. Dostałam rolę taneczną jako Sad Girl i moim zadaniem było odegranie roli smutnej dziewczynki. Myślę, że to było jedno z większych wyzwań teatralnych dla mnie! Wiele osób mówiło mi, że taka radosna osoba jak ja z dużym entuzjazmem w oczach nie pasuje do roli zrozpaczonej dziewczynki. Przyznaję, że podczas prób było mi dosyć ciężko przybrać na siłę smutną twarz a rady i pomoc moich koleżanek i kolegów wywoływały wręcz odwrotny efekt niż ten zamierzony! To było bardzo zabawne i nie do opisania słowami! Podczas właściwego przedstawienia kiedy światła reflektorów były skierowane na moją twarz i kolegę, który wraz ze mną występował na scenie i miał za zadanie rozśmieszać mnie dodatkowo jako aktor, zmierzyłam się z wyzwaniem i odegrałam swoją rolę a tuż po przedstawieniu wiele osób gratulowało mi wspaniałego występu i przekonywującej roli! Nie mogłam ukryć swojego szczęścia! To było naprawdę wspaniałe współpracować z całą ekipą teatralną i jest to na pewno jedno z moich najzabawniejszych wspomnień i doświadczeń w USA! Polecam gorąco do wzięcia udziału w szkolnych musicalach bo naprawdę warto!

 

Kasia  podczas wyjazdu do USA prowadziła także bloga, poświęconego m.in. jej przygodzie w Stanach:

https://americandreamer17.wordpress.com/author/americandreamer17/

Spotkanie z finalistami Programu FLEX 2018/2019

12 maja odbyło się spotkanie organizacyjne, na którym pojawili się wszyscy finaliści oraz osoby z listy rezerwowej przyszłorocznej edycji Programu FLEX. Ponadto o swojej przygodzie podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych opowiadali Alumni Programu FLEX, którzy chętnie dzielili się swoim doświadczeniem z młodszymi kolegami.

W roku szkolnym 2018/2019 na cały rok szkolny wyjedzie 43 polskich uczniów, którzy będą mieszkać u amerykańskiej rodziny goszczącej oraz uczęszczać do amerykańskiej szkoły średniej.